Zondag 18 juli - Empire State Building

De wekker mocht dan wel weer vroeg gaan, maar des te beter konden we wennen aan dit nieuwe ritme. Op deze rustige zondagmorgen was er nog relatief weinig te beleven in New York City. Toch was er een reden dat we zo vroeg op waren gestaan en dat was wederom om de wachtrijen te omzeilen, deze keer van het druk bezochte Empire State Building, het hoogste gebouw hier in New York. Je zou zeggen, dit is niet te missen...maar toch, Mies en Joep moesten vragen naar de weg. Eenmaal aangekomen bij het immense gebouw moesten we een kaartje kopen. Hierbij kon je kiezen uit de 86ste verdieping of de 102de verdieping. Bikkels als we zijn gingen wij natuurlijk voor het allerhoogste en dus begon onze weg naar de “top floor”. De weg die niet zo gek lang zou duren, doordat we amper in de rij hoefde te staan en doordat de liften werkelijk omhoog schoten. Het uitzicht vanaf de 102de verdieping was zeer de moeite waard. Je kon heel New York en omstreken zien liggen en je had een overzicht over de stad zoals je dat nooit zult krijgen vanaf de grond en misschien nog wel belangrijker, het was zo hoog dat zelfs Joep geen hoogtevrees meer had.

Terwijl we het Empire State Building achter ons lieten, liepen we verder richting Times Square. Een van de trekpleisters van de stad New York door de vele lichtreclames aan de gevels van de gebouwen. Toen we onder het lopen echter niet verder mochten lopen, bleek dat we midden in filmset terecht waren gekomen. Dit midden op de straat! Toen we later toch op Times Square stonden snapte wij niet helemaal waar alle heisa nu om draaide. Het was zeker een mooi aangezicht, maar ook niet meer dan dat. Op het times square hebben we nog geprobeerd om kaartjes voor de Yankees te kopen die deze middag zouden spelen, maar helaas was het Yankee Clubhouse nog dicht, waarop we besloten om niet de yankees te bezoeken, maar voor een culturele middag te kiezen. Deze culturele middag werd het Guggenheim museum of modern arts. In de collectie heel veel verschillende werken van schilders, fotografen en andere kunstenaars. De weg naar het Guggenheim hebben we helemaal te voet afgelegd door het Central Park. Voor de mensen die wel eens in New York zijn geweest is dit een duidelijk hint dat we HEEL ver gelopen hebben om bij het museum aan te komen. Eenmaal daar aangekomen was het zeer de moeite waard dat we dit stuk gelopen hadden. In het Guggenheim waren kunstwerken die ons zeer aanspraken, maar ook kunstwerken waarvan je dacht, kunstwerk?! ik zal het wel niet zien. Door de lange wandeltocht die de heenweg was geweest besloten we om terug de metro te nemen richting het hotel. Daar aangekomen herhaalde het ritueel van de avond ervoor zich eigenlijk een op een. We hebben even wat genikst, ons opgefrist en daarna weer naar SOHO gegaan om te eten. En ondanks een zoektocht naar een ander restaurant, kwamen we toch weer bij hetzelfde restaurant uit als de vorige dag....en weer was het eten zeer goed!