zaterdag 31 juli 2010
Donderdag 29 juli - Terug naar de kust
Vandaag was de dag dat we de bergen achter ons zouden laten om de weg naar de kust te vinden. So goodbye Hippie City, Asheville en back to the highway. Onze reis zou vandaag weer 7 uur in beslag nemen, dus bleef er weinig tijd en energie over om nog andere dingen te ondernemen. Eveneens als bij eerdere reisdagen, kwamen we weer bijzondere aangezichten tegen op de weg, zoals honderden stukken kapot gereten banden (een klapband is een normaal fenomeen in the US) welke zorgvuldig ontweken dienden te worden. Maar daarnaast ook vrachtwagens waar de lading vanaf vloog (aardappels en stukken ijzer) en waar we blij waren om er voorbij te rijden. Vandaag was onze laatste stop Jacksonville, waar we wederom op zoek gingen naar een hotel. Die avond hebben we bij een restaurant, met een mooi uitzicht over de rivier, gegeten. De dag had ons beiden uitgeput, dus time to hit the bed!
vrijdag 30 juli 2010
Woensdag 28 juli - We gaan op berenjacht
Na ruim 1.200 kilometer gereden te hebben was het vandaag eindelijk te zo ver, de Smokey Mountains! We zijn de dag vroeg begonnen, want we hebben een hike op de planning staan vandaag, welke of hoelang was nog onbekend. Om deze vast te leggen, zijn we eerst naar Gatlinburg gereden om daar in het visitors centre te vragen naar mooie routes.
We hadden in gedachten een waterval te bezoeken, waar er enkele van zijn in het gehele park. Een daarvan bleek behoorlijk druk bezocht te zijn, en vanwege het feit dat we geen zin hadden in file wandelen, kozen we voor de langere en rustigere tocht naar de Rainbow Falls. Deze tocht, 5.4 mile in totaal, ging dwars door het woud, langs het water en into bearcountry. Van tevoren is overal al aangegeven dat er een mogelijkheid is dat je beren tegen kan komen en natuurlijk wat je dan moet doen. Met dit in ons achterhoofd, was het natuurlijk behoorlijk spannend en waren we overal aan het kijken of we er een zouden zien. (Helaas?), we zijn geen beren tegengekomen, maar op on the top, was de waterval prachtig om te zien. Het waren geen Niagara Falls, maar het feit dat we hiervoor helemaal naar boven waren geklommen, was al rewarding genoeg.
Nadat Joep nog een laatste klim had gemaakt om wat mooie kiekjes te nemen, vonden we het tijd de terugweg in te zetten. Nog geen 10 minuten onderweg sloeg het weer om en begon het te stortregenen wat de tocht naar beneden niet gemakkelijker maakte. Toen we het eind van ons pad bijna bereikt hadden kwam het er van dat, mede dankzij schoenkeuze, Michelle viel. Schade viel achteraf gelukkig allemaal mee, een licht opgezwollen enkel, maar volledig onder de modder. Eenmaal bij de auto aangekomen, volledig doorweekt door de regen, hebben we ons snel even omgekleed. Dit weer zorgde er mede voor dat we deze dag niet naar het hoogste punt zijn gereden, maar na onze hike ervoor kozen naar Asheville te rijden, waar we de nacht door zouden brengen. Dit hippie stadje zorgde voor wat nieuwe energie en het etentje in the local bar met local live music was een mooie afsluiter van de dag.
We hadden in gedachten een waterval te bezoeken, waar er enkele van zijn in het gehele park. Een daarvan bleek behoorlijk druk bezocht te zijn, en vanwege het feit dat we geen zin hadden in file wandelen, kozen we voor de langere en rustigere tocht naar de Rainbow Falls. Deze tocht, 5.4 mile in totaal, ging dwars door het woud, langs het water en into bearcountry. Van tevoren is overal al aangegeven dat er een mogelijkheid is dat je beren tegen kan komen en natuurlijk wat je dan moet doen. Met dit in ons achterhoofd, was het natuurlijk behoorlijk spannend en waren we overal aan het kijken of we er een zouden zien. (Helaas?), we zijn geen beren tegengekomen, maar op on the top, was de waterval prachtig om te zien. Het waren geen Niagara Falls, maar het feit dat we hiervoor helemaal naar boven waren geklommen, was al rewarding genoeg.
Nadat Joep nog een laatste klim had gemaakt om wat mooie kiekjes te nemen, vonden we het tijd de terugweg in te zetten. Nog geen 10 minuten onderweg sloeg het weer om en begon het te stortregenen wat de tocht naar beneden niet gemakkelijker maakte. Toen we het eind van ons pad bijna bereikt hadden kwam het er van dat, mede dankzij schoenkeuze, Michelle viel. Schade viel achteraf gelukkig allemaal mee, een licht opgezwollen enkel, maar volledig onder de modder. Eenmaal bij de auto aangekomen, volledig doorweekt door de regen, hebben we ons snel even omgekleed. Dit weer zorgde er mede voor dat we deze dag niet naar het hoogste punt zijn gereden, maar na onze hike ervoor kozen naar Asheville te rijden, waar we de nacht door zouden brengen. Dit hippie stadje zorgde voor wat nieuwe energie en het etentje in the local bar met local live music was een mooie afsluiter van de dag.
Dinsdag 27 juli - Crossing Hill Billy Country
Vandaag stond volledig in het teken van reizen, simpelweg van A naar B komen. De Smokey Mountains zijn nog een behoorlijk aantal kilometers rijden, maar we hebben geprobeerd zo ver mogelijk te komen. Daarom hebben we gekozen om vanuit Morgantown naar Morristown te rijden. Dit plaatsje ligt zo’n uur van de Smokey Mountains vandaan en leek ons wel een mooie stop.
Gedurende de uren in de auto, was vooral het landschap dat ons in z’n greep had. Groen zo ver al het oog kon kijken, tot aan de horizon. Bij een look out point, moesten we dan ook gewoon even stoppen om te genieten van al dat moois.
Voor de mensen die al eerder door Amerika heen hebben gereisd zullen ons vast begrijpen, maar wat een apart volk op de weg en vreemde regels. Borden zoals: $25.000 fine for littering, kwamen geregeld voorbij. Of auto’s die zonder nummerbord rijden. Links of rechts inhalen, het maakt hier niet uit! En het feit dat we ons hier onder de Hill Billy’s begeven werd zeer duidelijk toen we een parkeerterrein op reden en een paard geparkeerd stond op de invalideparkeerplaats...
Het stadje dat we gekozen hadden, bleek uiteindelijk niemandsland te zijn, waar de enige business het verkopen van tweedehands pick-ups en trucks was. Om maar op het bekende af te gaan, hebben we hetzelfde soort hotel gekozen als de twee dagen ervoor. Morgen zullen we dan eindelijk echt de bergen in rijden!
Gedurende de uren in de auto, was vooral het landschap dat ons in z’n greep had. Groen zo ver al het oog kon kijken, tot aan de horizon. Bij een look out point, moesten we dan ook gewoon even stoppen om te genieten van al dat moois.
Voor de mensen die al eerder door Amerika heen hebben gereisd zullen ons vast begrijpen, maar wat een apart volk op de weg en vreemde regels. Borden zoals: $25.000 fine for littering, kwamen geregeld voorbij. Of auto’s die zonder nummerbord rijden. Links of rechts inhalen, het maakt hier niet uit! En het feit dat we ons hier onder de Hill Billy’s begeven werd zeer duidelijk toen we een parkeerterrein op reden en een paard geparkeerd stond op de invalideparkeerplaats...
Het stadje dat we gekozen hadden, bleek uiteindelijk niemandsland te zijn, waar de enige business het verkopen van tweedehands pick-ups en trucks was. Om maar op het bekende af te gaan, hebben we hetzelfde soort hotel gekozen als de twee dagen ervoor. Morgen zullen we dan eindelijk echt de bergen in rijden!
dinsdag 27 juli 2010
Maandag 26 juli - “Maid of the Mist”
Op tijd de wekker gezet voor de eerste de beste plaatsen op de boot om de Niagara Falls te gaan bekijken. Omdat we pas om 11 uur hoefden uit te checken, hebben we de koffers nog fijn even op de kamer laten staan en zijn bepakt met videocamera en spiegelreflexcamera op pad gegaan. Om kwart over 9 stond onze boot klaar om ons richting de watervallen te trotseren, maar eerst onze schitterende poncho’s aan (“spatgevaar”)! Even charming zo als we natuurlijk zijn.
Gisteravond, vanaf de brug, waren de watervallen al indrukwekkend, maar het water komt pas echt op je af vanaf het moment dat we voet hebben gezet op de boot. De Horseshoe Falls, aan de Canadese kant, waren vanaf de brug nauwelijks zichtbaar, maar hebben ons nu al hun kracht en glorie getoond. In een woord, schitterend!
Na dit prachtige spektakel hebben we onze koffers opgehaald uit het hotel en zijn wederom in de auto gestapt. Op het programma zou Pittsburgh staan, echter waren we van mening dat hier weinig te zien zou zijn en dat we beter een stuk verder zouden kunnen rijden. Daarom hebben we gekozen in Morgantown te stoppen. Na 5,5 uur reizen een hotel gezocht in een stadje waar verder vrij weinig blijkt te doen. Straks nog even een restaurantje op zoeken en verder zal er vanavond vrij weinig gebeuren. Morgen verder rijden richting de Smokey Mountains!
Gisteravond, vanaf de brug, waren de watervallen al indrukwekkend, maar het water komt pas echt op je af vanaf het moment dat we voet hebben gezet op de boot. De Horseshoe Falls, aan de Canadese kant, waren vanaf de brug nauwelijks zichtbaar, maar hebben ons nu al hun kracht en glorie getoond. In een woord, schitterend!
Na dit prachtige spektakel hebben we onze koffers opgehaald uit het hotel en zijn wederom in de auto gestapt. Op het programma zou Pittsburgh staan, echter waren we van mening dat hier weinig te zien zou zijn en dat we beter een stuk verder zouden kunnen rijden. Daarom hebben we gekozen in Morgantown te stoppen. Na 5,5 uur reizen een hotel gezocht in een stadje waar verder vrij weinig blijkt te doen. Straks nog even een restaurantje op zoeken en verder zal er vanavond vrij weinig gebeuren. Morgen verder rijden richting de Smokey Mountains!
maandag 26 juli 2010
Zondag 25 juli - Het water valt
Na alle dagen wandelend of met de trein reizen afgelegd te hebben was het vandaag eindelijk zover. We konden beginnen aan de tour die we zouden gaan maken met de auto. Onze auto zou voor ons klaar staan op Union station in Washington. Omdat we vandaag ruim 700 km zouden gaan rijden besloten we om op tijd op te staan om rond half 8 de taxi te kunnen nemen naar het autoverhuurbedrijf. Zo gezegd, zo gedaan...rond kwart voor 8 stonden we op het station om onze bolide op te halen. Ons was beloofd dat we een echte chevrolet zouden krijgen (oftewel een Daewoo), maar het is uiteindelijk een Hyundai geworden.
De koffers paste perfect achterin, wat onze voornaamste zorg was, dus dat is wel handig en we starten onze reis naar het kleine stadje Niagara Falls, bij de gelijknamige watervallen. Na een lange maar wel leuke reis door Amerika zijn we rond 4 uur ‘s middags aangekomen in Niagara. Een mooi klein dorpje met eigenlijk zowat alleen maar hotels. Doordat de keuze zo reuze was zijn we maar naar het eerste beste hotel gereden. Dit was het Holiday Inn. Hier bleek direct plek te zijn en dus nog voor het vogeltje in de klok 5 keer hoefde te fluiten waren we al onder de pannen.
Nadat wij ons even opgefrist hadden zijn we op ontdekking gegaan in Niagara. Hierbij hebben we er eerst heerlijk gegeten in het plaatselijke Hard Rock Cafe. Dit was zeer goed te doen en met een vol, maar voldaan gevoel liepen, we verder naar de imposante watervallen. Deze zeer mooie watervallen hebben we toen uitgebreid vastgelegd op foto en film.
Toen we echter weer op het punt stonden om naar het hotel te gaan kregen we te horen dat de watervallen in de avond fraai verlicht zijn en dat er in het weekend (dus ook vandaag) vuurwerk afgeschoten wordt. Wij hebben er toen voor gezorgd dat we de camera’s volledig opgeladen in de aanslag hadden toen het spektakel begon. En het was zeeeeeeeeeeeeer zeker de moeite van het wachten waard. Het was werkelijk een prachtig gezicht dat wij iedereen van harte kunnen aanbevelen!
De koffers paste perfect achterin, wat onze voornaamste zorg was, dus dat is wel handig en we starten onze reis naar het kleine stadje Niagara Falls, bij de gelijknamige watervallen. Na een lange maar wel leuke reis door Amerika zijn we rond 4 uur ‘s middags aangekomen in Niagara. Een mooi klein dorpje met eigenlijk zowat alleen maar hotels. Doordat de keuze zo reuze was zijn we maar naar het eerste beste hotel gereden. Dit was het Holiday Inn. Hier bleek direct plek te zijn en dus nog voor het vogeltje in de klok 5 keer hoefde te fluiten waren we al onder de pannen.
Nadat wij ons even opgefrist hadden zijn we op ontdekking gegaan in Niagara. Hierbij hebben we er eerst heerlijk gegeten in het plaatselijke Hard Rock Cafe. Dit was zeer goed te doen en met een vol, maar voldaan gevoel liepen, we verder naar de imposante watervallen. Deze zeer mooie watervallen hebben we toen uitgebreid vastgelegd op foto en film.
Toen we echter weer op het punt stonden om naar het hotel te gaan kregen we te horen dat de watervallen in de avond fraai verlicht zijn en dat er in het weekend (dus ook vandaag) vuurwerk afgeschoten wordt. Wij hebben er toen voor gezorgd dat we de camera’s volledig opgeladen in de aanslag hadden toen het spektakel begon. En het was zeeeeeeeeeeeeer zeker de moeite van het wachten waard. Het was werkelijk een prachtig gezicht dat wij iedereen van harte kunnen aanbevelen!
Zaterdag 24 juli - Arlington
De dag voordat we onze reis met de auto verder zullen zetten, hebben we besloten het rustig aan te doen en lekker uit te slapen. Dit is mede mogelijk, doordat er weinig op het programma staat. Ons eerste bezoek van de dag is aan de Arlington Cemetery, waar onder andere John F. Kennedy begraven ligt, tussen duizenden andere gesneuvelde militairen. De vele duizenden witte grafstenen maakten een imposante indruk, waar je wel even stil van werd. Na een aantal uur over de begraafplaats te hebben gestruind, in wederom een zinderende hitte, besluiten we terug de stad in te gaan to grab some lunch en nog een museum te bezoeken. Het Spy Museum had onze voorkeur en daarbij interesse getrokken door alle posters die door de hele stad hangen. Echter waren de kaartjes voor de dag verkocht, waardoor besloten werd om het museum tegenover het spy museum te bezoeken, namelijk ‘The Museum of the History of America’. Helaas wist het niet dezelfde indruk achter te laten als het Holocaust museum van de vorige dag, waardoor we na een uurtje weer buiten stonden. Het weer deed ons besluiten niet verder door de stad te struinen en richting hotel te gaan om daar alvast onze koffer in te pakken en krachten te verzamelen voor de 8 uur, 740 km, durende reis van de volgende dag.
Vrijdag 23 juli - HEET!
Gisteren was een zeer warme dag en zijn we beiden behoorlijk bruin geworden (verbrand), dus vandaag zijn we wat beter uitgerust en volledig ingesmeerd op pad gegaan. Daar waar we dachten dat het gisteren al warm was, well... think again, vandaag was het minimaal 38 graden. Dit warme weer zorgde er voor dat we het een tandje rustiger aan moesten doen bij onze tocht door Washington. Dit kwam mooi uit, want voor vandaag hadden we slechts 2 sights op het programma staan, namelijk het Capitol en het Holocaust Museum.
We hebben deze dan ook in deze volgorde bezocht. We zijn begonnen bij het Capitol. Dit heel mooi gesitueerde gebouw in hartje Washington is zeer zeker de moeite van het bezoeken waard. Het is heel mooi en zeer imposant om te zien. Naast het gebouw is ook het museum zeer indrukwekkend om te zien. Waar in Nederland de politie rondloopt met maximaal een klein pistooltje, staan ze voor het capitol startklaar om je met hun mitrailleur op afstand te houden, maar goed we zullen maar denken dat het nodig is...en niet dat de Amerikanen gewoon paranoia zijn :). Na het bezoeken van het capitol en het verliezen van 10 liter vocht per persoon (zo warm was het) zijn we naar het holocaust museum gegaan.
In het museum hadden ze gelukkig de airco goed aanstaan en kwamen we binnen in een een heerlijk temperatuurtje. Toen we echter bij de eerste tentoonstelling kwamen hadden we het kippenvel over ons hele lichaam staan. Het was een documentaire over het ontstaan van het antisemitisme, met daaruit volgend Nazi Duitsland. Een zeer indrukwekkende tentoonstelling. Na deze tentoonstelling kwamen we terecht in een iets meer actuele omgeving, namelijk massamoorden in de laatste jaren. Ook hier waren zeer indrukwekkende foto’s en films te zien over onder andere Rwanda, Bosnië en Darfur. Dit heeft misschien niet heel veel met de holocaust te maken, maar laat wel zien dat dit soort gruweldaden helaas nog niet tot het verleden behoren.
Na het bezoek aan dit museum zijn we terug gekeerd naar ons hotel om daar een heerlijke duik (voor zover dat mocht) te nemen in ons zwembadje. Hier zijn we nog 2 andere Nederlanders (kindjes ;)) tegengekomen. Hier hebben we ‘s avonds nog gezellig een kaartje mee gelegd, voordat we zijn begonnen aan een welverdiende nachtrust.
We hebben deze dan ook in deze volgorde bezocht. We zijn begonnen bij het Capitol. Dit heel mooi gesitueerde gebouw in hartje Washington is zeer zeker de moeite van het bezoeken waard. Het is heel mooi en zeer imposant om te zien. Naast het gebouw is ook het museum zeer indrukwekkend om te zien. Waar in Nederland de politie rondloopt met maximaal een klein pistooltje, staan ze voor het capitol startklaar om je met hun mitrailleur op afstand te houden, maar goed we zullen maar denken dat het nodig is...en niet dat de Amerikanen gewoon paranoia zijn :). Na het bezoeken van het capitol en het verliezen van 10 liter vocht per persoon (zo warm was het) zijn we naar het holocaust museum gegaan.
In het museum hadden ze gelukkig de airco goed aanstaan en kwamen we binnen in een een heerlijk temperatuurtje. Toen we echter bij de eerste tentoonstelling kwamen hadden we het kippenvel over ons hele lichaam staan. Het was een documentaire over het ontstaan van het antisemitisme, met daaruit volgend Nazi Duitsland. Een zeer indrukwekkende tentoonstelling. Na deze tentoonstelling kwamen we terecht in een iets meer actuele omgeving, namelijk massamoorden in de laatste jaren. Ook hier waren zeer indrukwekkende foto’s en films te zien over onder andere Rwanda, Bosnië en Darfur. Dit heeft misschien niet heel veel met de holocaust te maken, maar laat wel zien dat dit soort gruweldaden helaas nog niet tot het verleden behoren.
Na het bezoek aan dit museum zijn we terug gekeerd naar ons hotel om daar een heerlijke duik (voor zover dat mocht) te nemen in ons zwembadje. Hier zijn we nog 2 andere Nederlanders (kindjes ;)) tegengekomen. Hier hebben we ‘s avonds nog gezellig een kaartje mee gelegd, voordat we zijn begonnen aan een welverdiende nachtrust.
Abonneren op:
Posts (Atom)